Bazı anlar vardır, üşürsün
Sırtından buz gibi bir ter akar
Yüzünde keskin bir rüzgar hissedersin
Damarlarındaki kanı donduran
Öylece bakakalırsın arkasından
Kalbinin gören gözü körleştiği an
Kalbinin, varlığıyla beslendiği zamanları,
Aynı odada, aynı nefes alışları düşünürsün
Sabahın ilk ışıklarını paylaşmayı
Anlamsız kelimelerle anlaşmayı
Küfredersin akan zamana
Farklı yerlerde yitirilmiş, farklı zamanlara
Bir an gelir, uçurumları birleştirmek istersin
Ulaşamayanı, ulaştırmaya çabalarsın
Cesaret yüklersin duygularına
Yenilersin hislerini
Herşeye yeniden başlamak istersin ama
Yaşamın ta kendisidir engel olan
Çok erken olan
Yoksa çok mu geç?
Çok mu uzak?
Kilometreler mi varlığını yok sayan?
Yüzünü, kokusunu, sesini unutturan !
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder